Teatrzyk Dziecięcy zaprasza do świata bajek

Na zakończenie Półkolonii (o której pisałam > tutaj), oczywiście przedstawienie. To już tradycja. Jest teatrzyk, są śpiewy, są tańce. Zaproszeni rodzice i bliscy mają okazję podziwiać swoje pociechy w różnych rolach. Inni widzowie także. Wstęp jest wolny dla każdego. Zabawa jest wspaniała. Dzieci lubią przedstawienia. Zwłaszcza w nich grać i popisywać się przed publicznością. Przed swoimi bliskimi szczególnie.

W teatrzyku zainscenizowanym przez wychowawców Półkolonii brały udział dzieci od 5 roku życia do 15. Teatrzyk przedstawił wybrane fragmenty różnych bajek.

Pogoda w tym dniu była akurat deszczowa i deszcz co rusz popadywał, ale to nie przeszkadzało ani aktorom ani widzom. Bo też wśród aktorów i publiczności atmosfera była gorąca. Przedstawienie odbyło się na dworze, na specjalnie zmontowanej scenie. Do świetlicy wszyscy przenieśli się później, na dalszą część imprezy.

Dzieciaki z wielkim przejęciem odgrywały swoje role. Była i mała trema, 

ale gromkie brawa widzów dodawały im odwagi i przedstawienie 

szło jak… z płatka.

Postacie z bajek tańczą i śpiewają, a widzowie klaszczą do rytmu. Jest 

wesoło bardzo, i na scenie, i na widowni. Ale też i uroczyście.

Jak na teatr przystało, scenografia wymaga wyobraźni, ale przecież 

o to chodzi, aby widzowie wytężyli swoją wyobraźnię. Dzieciaki same 

scenerię przygotowały, rekwizyty także.

W międzyczasie, po wypowiedzeniu swojej kwestii, aktorzy rozglądali 

się po widowni, szukając wzrokiem swoich bliskich. Aktor, który znalazł 

wzrokiem kogoś ze swojej rodzinki, uśmiechnął się radośnie w pośpiechu

 i jeszcze pośpieszniej kiwnął rączką… i grał dalej swoją rolę.

Jak na szanujący się teatr przystało, jest i sufler, nawet dwóch. 

Obaj dzielnie trwają w ukryciu z prawej strony sceny i co rusz podpowiadają 

aktorom, kiedy coś się im pomyli albo tekst zapomną.

Już na sam koniec dzieciaki odśpiewały jeszcze kilka wesołych piosenek, dziękując w ten sposób swoim bliskim za liczne przybycie. Wszyscy głośno bili brawa, i ci na scenie, i ci na widowni.

I tak się zakończyło przedstawienie na półkolonii. Wszyscy byli bardzo zadowoleni. Teraz czekał na wszystkich pyszny poczęstunek i wiele atrakcji, m.in. uwielbiana przez dzieci loteria fantowa.

Aktorzy teatrzyku chętnie pozowali do zdjęć… I słusznie, bo to był ich 

wielki, radosny dzień. Widzów było sporo, uśmiechów i braw nie brakowało.

Jak co roku, Półkoloniści wołają:

- Do następnego roku! - i zapraszają wszystkich.

- Do następnego! - odpowiadamy i dziękujemy za zaproszenie.

 

HKCz

15.08.2013

 

Półkolonie - ciekawa forma spędzania wakacji

Podczas wakacji letnich nie wszystkie dzieci mają okazję wyjechać poza swoje miejsce zamieszkania. Powody są różne. I dla tych dzieci właśnie w wielu miejscowościach organizowane są półkolonie.

Półkolonie są wspaniałą i chwalebną inicjatywą. Są ciekawą formą spędzania wolnego czasu przez dzieci. Zapewniają aktywny wypoczynek poprzez różnorodne zajęcia, a także wiele uczą.

W naszym mieście półkolonie dla dzieci organizuje Kościół Ewangelicki. I to nie tylko dla swoich dzieci, ale także dla dzieci innych nacji, religii… a i bez religii. Półkolonie co roku odbywają się w lesie na szczycie jednej z tutejszych gór - na wysokości 840 m.n.p.m.

Specjalnie na ten cel postawione chatki służą dzieciakom doskonale.

Półkolonie trwają 3 tygodnie. Ale każde dziecko indywidualnie może 

sobie wybrać czas swojego w nich uczestnictwa. Może to 

być 1 tydzień, może być 2, może być i całe 3.

Rozpiętość wiekowa uczestników półkolonii jest duża: od 5 do 15 lat. 

Ale dzieci podzielone są na grupy wiekowe. Każda grupa liczy od 12-18 dzieci.

Codziennie na dzieci czekają różne atrakcje Niektóre dzieciaki 

ubrane są w specjalne półkolonijne T-shirty, by oznajmić wszem i wobec, że 

Półkolonia jest cool. Zajęć dzieci mają wiele. Ogromne boisko wykorzystują 

codziennie. Chłopcy grają w piłkę nożną, dziewczynki preferują spokojniejsze zabawy.

 Codziennie na dzieci czekają różne atrakcje. Dzisiaj akurat przyjechał wóz 

strażacki z pełnym ekwipunkiem. 

Strażacy opowiadali o swojej pracy, demonstrowali swój sprzęt, polewali 

dzieciaki sikawkami... Ot tak, dla żartów i dla ochłody, bo upał był niesamowity.

Dzieci z ogromnym zaciekawieniem oglądały wyposażenie wozu strażackiego. 

Niektóre dzieciaki ubrane są w specjalne półkolonijne T-shirty, by oznajmić 

wszem i wobec, że Waldheim ist cool.

Dzieci zdobywają nowe doświadczenia, rozwijają swoje hobby i aktywnie 

spędzają czas. Organizowane są dla nich także różne wycieczki, wędrówki 

po lesie, wyjazdy na kąpielisko, spotkania z ciekawymi ludźmi.

Każda grupa wiekowa ma swojego wychowawcę i swoją salę, gdzie 

przygotowuje się do zajęć, lub bawi w czasie złej pogody. Na dworze zaś dzieci 

mają ogromny plac zabaw. Można się tam wspinać, można huśtać… 

można wiele rzeczy robić.

Dzieci są bardzo zadowolone z Półkolonii. Nawiązują nowe znajomości 

i przyjaźnie. Uczą się zabaw grupowych. Także śpiewać i tańczyć. Na scenie 

na dworze, albo w ogromnej świetlicy ze sceną.

Pod wieczór znów różne gry i zabawy na boisku i na placu zabaw. I tak 

do kolacji, do godz.18-tej. Dzieci dowożone są z całego miasta 

autobusami. Także odwożone.

Dzieciaki mają dobrą opiekę. Ich wychowawcy to młodzi ludzie, 

ale odpowiedzialni, z bardzo dobrym podejściem do dzieci. To 

praktykanci szkół pedagogicznych.

Grupa sześciolatków w „akcji” pod czujnym okiem swego pana. 

Część „okopuje” karuzelę, część bawi się naprzeciw.

Dziewczynki ze starszych grup przygotowują rekwizyty na przedstawienie 

organizowane na koniec Półkolonii dla rodziców i bliskich.

- O, dzwonek się rozległ… Po chwili głos przez megafon zapowiada 

koniec zajęć i przygotowanie do kolacji.

Na zakończenie Półkolonii — oczywiście przedstawienie. To już tradycja. Jest teatrzyk, są śpiewy, są tańce. Zaproszeni rodzice i bliscy mają okazję podziwiać swoje pociechy w różnych rolach. Inni widzowie także. Wstęp jest wolny dla każdego. Zabawa jest wspaniała. Dzieci lubią przedstawienia. Zwłaszcza w nich grać i popisywać się przed publicznością. Przed swoimi bliskimi szczególnie.

O jednym z takich teatrzyków pisałam na portalu Wiadomości24. Zamieściłam tam także sporo zdjęć.

HKCz

15.08.2013