Lato trwaaaj!

Lato trwaj, boś piękne i radosne

Wszyscy w mojej Rodzince kochamy przyrodę. O każdej porze roku. A już wiosną i latem szczególnie. Jak tylko możemy, wybywamy w plener. Na ostatniej wędrówce najpierw wdrapałyśmy się z Wnuczką na szczyt góry Ochsenberg  (907 m.n.p.m.), a potem wędrowałyśmy przez las, co rusz zachwycając się czymś. Czym? Trudno powiedzieć. W plenerze zawsze znajdujemy coś ciekawego do oglądania i fotografowania. 

Tak wygląda szczyt góry Ochsenberg, z którego z Wnuczką podziwiałyśmy 

nasze miasto. Pod krzyżem (znak szczytu) jest ławeczka, okalająca jego podstawę. 

Gorące słońce zachęca do dalszej wędrówki.

A po drodze... same dziwy. ;)

Widać, że drwale też lubią lato... I podobnie jak my, mają 

poczucie humoru.

Zmęczeni, ale radośni... I do następnej leśnej wędrówki!

Lato trwaj!

Lato pięknie się zaczęło, i trwa już dokładnie 19:16 CEST W tym roku letnie przesilenie przypadło na 21 czerwca. Najkrótszą nocą była więc noc z 21 na 22 czerwca, a najdłuższym dniem był 21 czerwca. Trochę szkoda, że już każdy następny dzień będzie krótszy. No ale cóż, zmienić tego nie możemy, za to możemy korzystać z lata ile się da. A da się wiele. Wręcz dać się musi, bo trzeba nam naładować akumulatory na cały rok, wygrzać kości w promieniach słonecznych, „zainhalować” płuca zapachami lata. A wszystko to po to, aby nie tylko przyjemnie nam było - na już, ale przede wszystkim po to, żeby łatwiej było nam dotrwać do następnego lata... No, przynajmniej do wiosny.

Dary lata

Przez całe życie,

Przez wszystkie lata,

Z utęsknieniem wyczekuję

Pięknego lata.

Kiedy lato przychodzi,

Me serce się raduje,

Peany dusza śpiewa,

Jak w 7-mym niebie się czuję:

W promieniach słońca,

W błękicie nieba,

W kolorach tęczy,

W zapachu chleba...

Bo lato, to plony,

I samo zdrowie,

To radość w sercu,

Pomysły w głowie.

Korzystam więc z lata,

Ile tylko się da,

Bo tyle darów dla człeka

Tylko lato ma:

W promieniach słońca,

W błękicie nieba,

W kolorach tęczy,

W zapachu chleba...

Noc z 21 na 22 czerwca, to Noc Świętojańska. Tym razem nie wybrałam się jednak do lasu jak... hihihi! w zeszłym roku. Jeśli ktoś miałby ochotę poczytać o moim zeszłorocznym poszukiwaniu za kwiatem paproci, proszę kliknąć > tutaj.

HKCz

(23.06.2011.)